Romantisch...en tóch niet !

We vonden, dat het weer eens tijd was om er samen een dagje op uit te trekken en een bezoek aan Stellenbosch is altijd weer iets bijzonders. Het is de oudste stad op Kaapstad na en werd gesticht in     1679 door de destijdse Hollandse gouverneur Simon van der Stel. De streek was bekend onder de naam "Wildenbosch". Later werd dit Van der Stels Bosch om uiteindelijk Stellenbosch te heten. De oude kern van de plaats heeft nog veel herkenningspunten van de Hollandse invloed: tientallen Kaaps-Hollandse huizen met witte gevels, rieten daken en sierlijke topgevels.

Al snel ontwikkelde zich hier de wijnbouw en er vestigden zich vele Europese wijnboeren, die grote behoefte hadden aan eikenhouten wijnvaten. Dat was het opslagmiddel, wat zij gewend waren te gebruiken in Europa. Dus werden in Stellenbosch en omgeving grote aantallen eiken geplant. 

Vandaar, dat Stellenbosch ook wel "Eikestad" genoemd wordt. Later bleken deze bomen door het warme klimaat veel sneller te groeien dan in Europa. Het hout was sponzig en daardoor minder geschikt voor de opslag van wijn. Momenteel schijnen er 145 wijnboerderijen van naam en faam te zijn, waarmee dit gebied het grootste en belangrijkste wijngebied van Zuid-Afrika is. 
                                         

In de Universiteitswijk ligt ook een Botanische tuin en die was nummer één op onze lijst van bezienswaardigheden.  Indrukwekkende oude bomen. Veel momenteel bloeiende vetplanten en een groot aantal planten, die in deze periode - helaas -  niet in bloei stonden. Sanja kocht nog enkele zakjes bloemzaad om zelf te zaaien. De tijd zal leren of dat iets gaat worden.
Tijd voor de lunch, die we wilden nuttigen op een wijn-estate met prachtig uitzicht op de wijngaarden en omringende bergen. 

We bleken geen gelukkige hand van kiezen te hebben. De eerste was vol. De tweede bleek 's zaterdags gesloten te zijn en de derde bleek gerenoveerd te worden. We togen naar het Audacia-landgoed. Hier bleek een zaterdagmarkt te zijn. Méér dan vol en er werden slechts hamburgers op tempex schaaltjes geserveerd. Dan maar naar de buurman: " Mooiberge ". Een hal met tientallen merken wijn, waarvan de meeste niet in onze omgeving voor handen zijn. Wij zijn beiden maar zeer matige wijndrinkers, maar vinden het wél leuk om regelmatig een ons onbekend merk uit te proberen. 

Buiten kijk je je ogen uit vanwege de honderden kleurrijke kunstwerken, die er uitgestald staan. Het was intussen half twee en toch echt wel tijd voor een maaltijd, maar ook bij Mooiberge was er "geen plaats in de herberg " en zó belandden we ten langen leste gewoon in een Italiaans restaurant in een gewoon winkelcentrum in Somerset West. Geen romantisch etentje deze keer, maar een eenvoudige Penne Linguini pasta. Volgende keer zullen we onze trip iets beter moeten voorbereiden, maar een leuke dag was het tóch wel !

Tenslotte:

Het kanon van Kanonheuvel in de plaats Uitenhage is weg. Het voetstuk staat er nog, maar het kanon is "skoonveld", zoals ze dat hier zeggen. Het moet het werk geweest zijn van meerdere "skelms", want het was loodzwaar en daardoor blijkbaar interessant als oudijzer en aan ijzer heeft Uitenhage grote behoefte, want de Volkswagenfabriek staat daar. Het kanon stamt oorspronkelijk van het Nederlandse troepenschip de "Amsterdam". Dat schip is in 1817 gestrand in de Indische Oceaan bij de monding van de Swartkopsrivier. De Britse generaal Jacob Cuyler heeft het naar Uitenhage gebracht, waar het in 1923 zijn laatste schoten heeft afgevuurd ter gelegenheid van het bezoek van de hertog van Connaught. De politie weet niets van diefstal. Niemand heeft tot nu toe aangifte gedaan !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

skoonveld  =   foetsie, pleite