Enkele weken geleden schreef ik over een vreselijk verwaarloosde bastaard herdershond. Het arme dier had nauwelijks nog haren en je kon de botten tellen. Daarom gaven medewerkers van de SPCA in Ashton hem de toepasselijke naam "Mr. Bones".
We zijn nu anderhalve maand verder en de toegewijde verzorging heeft de hond echt héél goed gedaan. De goed gedoseerde krachtvoeding heeft ervoor gezorgd, dat de botten al nauwelijks meer te zien zijn en de haargroei neemt met de week toe. Het is nog geen schoonheid, maar de verwachting is, dat over nog eens een zestal weken deze ontzettend lieve hond weer volledig op krachten en heel toonbaar zal zijn!
Nu we het toch over "halfpad" hebben: Ik las in emigratie-statistieken op Internet, dat emigranten gemiddeld (slechts) 7 jaar in een ander land wonen. Voor een deel betreft het mensen, die voor internationale bedrijven werken en vaak na een jaar of vijf weer verkassen. Maar er zijn natuurlijk óók nogal wat gepensioneerden. Die blijven over het algemeen langer in het buitenland. Wij verblijven momenteel 3 en een half jaar in Zuid-Afrika en zitten daarmee "halfpad" de 7 jaren van de statistieken.

Het bevalt ons nog steeds ontzettend goed in dit bijzondere land en we hebben dan ook nog helemaal geen plannen om terug te keren naar Nederland. Maar het lijkt me wel goed om eens stil te staan bij de positieve, maar ook bij onze negatieve ervaringen in de achter ons liggende 3 en een half jaar. Deze week staan we stil bij de positieve kanten en volgende keer hebben we het over de negatieve kanten en tegenvallers.

Het bevalt ons nog steeds ontzettend goed in dit bijzondere land en we hebben dan ook nog helemaal geen plannen om terug te keren naar Nederland. Maar het lijkt me wel goed om eens stil te staan bij de positieve, maar ook bij onze negatieve ervaringen in de achter ons liggende 3 en een half jaar. Deze week staan we stil bij de positieve kanten en volgende keer hebben we het over de negatieve kanten en tegenvallers.
Positief:
1. Het klimaat is geweldig. Méér dan 300 dagen zon per jaar. Hoge temperaturen, ook meestal in de wintermaanden. Nauwelijks vochtig warme, zweterige dagen.
2. Een relaxte atmosfeer zonder de gejaagdheid en de volle agenda, die we in Nederland kenden. ( Sanja is hier wel enigszins een uitzondering!) Mensen nemen tijd voor elkaar en sociale contacten zijn veelvuldig.
3. De taal is voor ons een geweldig hulpmiddel om te integreren. Wij verstaan de Afrikaners en zij verstaan en begrijpen (meestal) ons.
4. De financiele situatie is voor ons prima. Het euro-pensioen en de A.O.W leveren aardig wat Randen op en de kosten van levensonderhoud nemen wel toe, maar zijn nog altijd heel wat lager dan in Nederland.
5. Het schitterende en zeer afwisselend landschap boeit ons mateloos. Prachtige steden,monumentale dorpen, uitgestrekte kusten, eenzame, bijna mensloze gebieden en een enorme diversiteit aan dieren. Niet te vergelijken met Nederland.
Vorige week woensdag startte fase 2 van Sanja's "Poppie-projek". Zoals hier gebruikelijk was de start weer eens moeizaam. Ondanks duidelijke afspraken was er niets in de zaal in gereedheid gebracht en de poppenkast ontbrak aanvankelijk, want het bakkie, wat de poppenkast vervoerde kwam (ook al) "halfpad" zonder benzine te staan!

Uiteindelijk kon alles toch van start gaan en in 4 sessies van telkens 100 kinderen werden jonge, schoolgaande kinderen geinstrueerd hoe om te gaan met ongewenste intimiteiten en zelfs verkrachtingen. Met een aansprekend poppenkastspel werd duidelijk gemaakt hoe te handelen bij (pogingen tot) seks en verkrachting. De school, de politie, de ACVV (maatschappelijk werk), de kerk, Zij waren allemaal vertegenwoordigd en droegen hun steentje bij.
Het was een leerzame en plezierige activiteit, die telkens afgesloten werd met een "met liefde gebreid poppie" en een "lekkertjie" voor ieder kind. Het rendement? We weten het niet. Er zal bij de mensen hier een heel andere kijk op de menselijke waardigheid moeten komen. Maar elk kind, wat met deze actie verschoond blijft van de egoistische en ongewenste intimiteiten, is als winst te noemen. Er is veel waardering voor het initiatief van het groepje vrijwilligers rond Sanja !

Uiteindelijk kon alles toch van start gaan en in 4 sessies van telkens 100 kinderen werden jonge, schoolgaande kinderen geinstrueerd hoe om te gaan met ongewenste intimiteiten en zelfs verkrachtingen. Met een aansprekend poppenkastspel werd duidelijk gemaakt hoe te handelen bij (pogingen tot) seks en verkrachting. De school, de politie, de ACVV (maatschappelijk werk), de kerk, Zij waren allemaal vertegenwoordigd en droegen hun steentje bij.
Het was een leerzame en plezierige activiteit, die telkens afgesloten werd met een "met liefde gebreid poppie" en een "lekkertjie" voor ieder kind. Het rendement? We weten het niet. Er zal bij de mensen hier een heel andere kijk op de menselijke waardigheid moeten komen. Maar elk kind, wat met deze actie verschoond blijft van de egoistische en ongewenste intimiteiten, is als winst te noemen. Er is veel waardering voor het initiatief van het groepje vrijwilligers rond Sanja !
Zuid-Afrikaans woordenboek:
halfpad = halfweg, halverwege


Geen opmerkingen:
Een reactie posten