De dikke kontenbroek !

De toestand van Ma Houpst is zorgwekkend. Sanja's moeder heeft namelijk haast geen broek meer aan de kont. Gelukkig waren we dinsdag bij de stoffenzaak Demtex in Worcester. Na lang zoeken tussen de honderden dessins vond Sanja's moeder precies wat ze zocht: mooie stof met horizontale strepen. Sanja's commentaar was snoeihard: "met die stof wordt het een dikke kontenbroek". Dus werd er snel iets anders uitgezocht. Nu wordt het een diepblauwe dunne kontenbroek met een veelkleurige strook aan de onderkant. We zullen - als Sanja's moeder tenminste opschiet - het resultaat op onze weblog tonen. Valt het tegen, dan is er nog geen vrouw overboord, want voor de carnaval lijkt hij ook heel geschikt. We waren overigens bij de stoffenzaak om bekledingsstof uit te zoeken voor ons - ooit heel mooie -  hemelsblauwe tweezitsbankje. Sanja's moeder vond de verschoten stof een aanfluiting en stond erop om nog vóór het vertrek terug naar Nederland, de heel ingewikkeld samengestelde  kussens van een nieuwe overtrek te voorzien. Als het meezit en ze stevig doorwerkt, kunnen we het resultaat nog laten zien vóór 1 maart. Ondertussen hebben wij geen kind aan haar. Getuigen schijnen zelfs gezien te hebben, dat ze - met de schaar in de hand en de centimeter nog om de hals - in het zwembad is gesprongen.

In eerste instantie zouden Sanja's ouders wat vroeger in januari bij ons arriveren. Daarom was de verjaardag van Pa Houpst al in het dagprogramma opgenomen en werden er al uitnodigingen de deur uit gedaan. Nu werd het dan iets vertraagd, maar vorige week vrijdag kon er tóch nog gefeest worden en dat was te danken aan het vele voorafwerk wat het feestcomité verricht had.

                                           

 Twee dagen sjouwen met overvolle boodschappentassen en twee dagen continu bezig zijn in de keuken, leverde een gastronomisch diner op met een heel bijzondere koude wortel-gembersoep, een vlees- en een vissalade en als dessert een mango-bavarois. De Robertson-wijn vloeide rijkelijk en waarschijnlijk waren alle konten - zelfs zonder horizontale strepen - wat dikker geworden !

Maandagmiddag brachten we een bezoek aan Karel en Erika Jordaan. Zij hebben een "plaas" in de Koo, 15 km buiten Montagu.                               
                                 

Zij verbouwen wijn en vruchten en waren zo vriendelijk om ons na de koffie een rondrit met hun bakkie te geven over hun grote boerderij. De uitzichten waren schitterend, Karel's uitleg was heel leerzaam en met een grote doos enorme perziken en een boodschappentas vol met zoete druiven konden we weer naar huis.

Tenslotte:
Er gaat geen week voorbij of er is wel een goede doel-actie. Zo kregen we een uitnodiging voor een dansavond in de aula van de Hoêreskool, hier in Montagu. Sanja ging er met onze buurvrouw en nog enkele andere dames een kijkje nemen. Trekpleisters waren de broertjes November uit het township Zolani. Zij kunnen fantastisch dansen. Zo goed zelfs, dat ze uitgestudeerd zijn op de Dansacademie van Kaapstad. Met het opgehaalde geld kan nu zelfs een studiejaar betaald worden in de Verenigde Staten voor deze - van huis uit - straatarme jongens !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

vinger-ete  =  koud buffet