De appel valt niet ver van de perenboom!

 

Vorige week zijn we, samen met onze buren, op bezoek geweest bij Johan en Ronell Rossouw. Zij zijn goede verienden van Eric en Tineke. Johan en Ronell zijn eigenaars van een grote (zeg maar gerust: zéér grote) "fruitplaas" op 35 km afstand van Montagu. 
Hoe groot hun hele terrein is, weet Johan zelf niet precies. Hij schat het tussen de 2000 en 3000 hectare!
Van dit enorme gebied wordt zo'n 120 ha gebruikt voor de teelt van 4 soorten peren en op 60 ha kweekt men 5 soorten appels.



De rest is bergachtig en bebost terrein. Het hele jaar door zijn ongeveer 120 werkers bezig met het snoeien van de bomen, het plukken van de vruchten, ontginnen en aanplanten van nieuwe "boorden" (boomgaarden) etc. Verder zijn er nog 80 mensen bezig met het wassen, sorteren en verpakken van het geoogste fruit in een enorme sorteer- en verpakkingshal.



Daarnaast is er nóg een enorme hal voor het koel houden en korte tijd bewaren van het fruit. De hiermee gepaard gaande energiekosten baren wel zorgen. Aan elektriciteit betaalt men per maand R 50.000 (€ 5.000), maar in de drukste sorteer- en verpakmaanden loopt het verbruik op tot zo'n R 220.000 (€22.000). Dit is voor Zuid-Afrikaanse begrippen héél veel geld. De energieprijzen stijgen jaarlijks met percentages die tussen de 10 en 20 % liggen! Tot voor kort was Europa het belangrijkste exportgebied, maar momenteel gaat het meeste fruit naar enkele andere Afrikaanse landen, Rusland, Dubai en Indonesië. Het kwalitatief iets mindere fruit gaat o.a. naar Hongarije, Roemenië en Polen. Het restfruit wordt verwerkt tot sap in de Ceres frisdrankenfabrieken.



Op dit bedrijf probeert men zo "groen" mogelijk te werken. Tot voor kort werd er veel gespoten met vergif, maar tegenwoordig werkt men zoveel mogelijk met natuurlijke vijanden en milieuvriendelijke technieken. Zo'n techniek is bijvoorbeeld, het pas in Zwitserland ontwikkelde "Mate-disruption". Vrouwtjes motten richten veel schade aan door na het paren, gaatjes te boren in de vruchten en hierin hun eitjes te leggen. De oplossing bestaat uit een plastic houdertje gevuld met een geurende vloeistof. De slechtziende mottenmannetjes gaan op zoek naar de vrouwtjes, maar worden door de geurhoudertjes in de war gebracht. Er wordt niet gepaard, waardoor het fruit niet beschadigd wordt. Het is wel veel werk, want elke boom krijgt elk jaar zo'n plastic houdertje. De kosten bedragen jaarlijks ongeveer R 500.000. Wij hadden een ontzettend interessante en leerzame middag, die afgesloten werd met een heerlijke en gezellige "Braai".

Zuid - Afrikaans woordenboek:

fruitoes = fruitoogst